Ogień i Lód - Przystań miłośników prozy George'a R. R. Martina

Temat ten założyłem po części po to by Czwarta Strona miała ułatwione zadanie w pracy nad drugim wydaniem

1. Strona 104 polskiego wydania: data wstąpienia Aerysa I na tron.

Podana data 184 oP jest błędna. W podanym roku na tronie zasiadł Daeron II, który zmarł po 25 latach rządów. Zresztą Aerys wstąpił na tron po turnieju w Asford w 209 roku.


2. Strona 105 polskiego wydania: data śmierci Aerysa I.

Zwykła literówka nie 121 oP, a 221. Błąd ten także znajduje się także w wersji angielskojęzycznej.

3. Strony 70, 72 i 75 polskiego wydania: literówka w nazwisku braci Cargyll (w polskim wydaniu Cargill) Co ciekawe w indeksie zamieszczono ich nazwisko poprawnie

4. Wklejka za strony 319. Daty panowania Daerona I i Baleriona I zostały zamienione. Tak samo jak w wersji angielskiej.

Lista będzie oczywiście rozszerzana

Czwarta Strona na swoim profilu na fb prosiła o przesyłanie im błędów - będą mogli wtedy je poprawić i wydanie II będzie lepsze

Ja wyłapałam błąd nie wydawnictwa, ale pisarza lub... maestera Jeśli moja interpretacja jest oczywiście prawidłowa.
W Essos występują takie zwierzęta, jak zoryzy. Z ich opisu można wnioskować, że to nasze poczciwe zebry
Według ŚLiO - kroniki zwierzęta te służą za wierzchowce jeźdźcom Jogos Nhai, JEDNAK jak pokazują badania na zebrami-potencjalnymi zoryzyami, zwierzęta te nie nadają się do tego!
1. Ich budowa anatomiczna nie pozwala jeździć na nich: mają za krótkie potężne szyje i za prosty kręgosłup.
2. Temperament tych zwierząt jest tak narowisty, że są bardzo trudne w tresurze i ludzie nie zdecydowali się zebr udomowić.

Informację pochodzą z "Animal Sience" - Dzika nauka z kanału Fokus Tv.

Nan - co do zorozów/zebr to może po prostu Martin wziął ich wygląd zewnętrzny, nie skupiając się na charakterze i anatomii. Uznał po prostu, że jazda na zebrze jest prawie tak majestatyczna jak na łosiu/megalocerosie, więc po co się ograniczać?

a Zorsy to nie są jacyś wymarli krewniacy konii? Nie wiem jak one się nazywają po Polsku, ale coś mi się tak kojarzy.

Co ma ludzka nauka do tej z uniwersum Martina?
To tak jakby porządną literaturą udowadniać, że smoki u Martina nie mają prawa ziać ogniem czy coś.

Dlatego zaznaczyłam, że może to nie błąd Martina tylko maestera właśnie
Oczywiście, że nie możemy przekładać naszego świata do tego stworzonego w powieścią, ale jednak Martin stara się czerpać z rożnych źródeł historycznych, czy naukowych by jego powieść była, jak najbardziej "realna".

A co do smoków... sam pisarz wspominał, że wahał się je umieścić w książce, ale jego przyjaciółka stwierdziła, że co to za fantasy bez smoków

Nan pisze:W Essos występują takie zwierzęta, jak zoryzy. Z ich opisu można wnioskować, że to nasze poczciwe zebry
Według ŚLiO - kroniki zwierzęta te służą za wierzchowce jeźdźcom Jogos Nhai, JEDNAK jak pokazują badania na zebrami-potencjalnymi zoryzyami, zwierzęta te nie nadają się do tego!
1. Ich budowa anatomiczna nie pozwala jeździć na nich: mają za krótkie potężne szyje i za prosty kręgosłup.
2. Temperament tych zwierząt jest tak narowisty, że są bardzo trudne w tresurze i ludzie nie zdecydowali się zebr udomowić.

Informację pochodzą z "Animal Sience" - Dzika nauka z kanału Fokus Tv.

Pudło. To, co napisałaś o zebrze, jest okej... Tyle, że "zorse" =/= "zebra".

Cytując z wiki: A zebroid (also zedonk, zorse, zebra mule, zonkey, and zebrule) is the offspring of any cross between a zebra and any other equine (...) Zebroids are preferred over zebra for practical uses, such as riding, because the zebra has a different body shape from a horse or donkey, and consequently it is difficult to find tack to fit a zebra.

Więc raczej i Martin, i maester wiedzą, co i jak...

A to zwracam honor opis i ilustracja z ŚLiO wprowadziło mnie totalnie w pole

Zebroidy... czego to ludzie nie skrzyżują - maskara.


Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło Mamy kolejny dowód, że Martin stara się aby, jego świat był, jak najbardziej "realny".

Cytat ze Starcia Królów:

Gdy cienie się poruszyły, przez chwilę mogło się wydawać, że zmarli również się budzą. Lyanna i Brandon, ich ojciec lord Rickard Stark, jego ojciec lord Edwyle, jego ojciec lord Willam i jego brat Artos Nieubłagany, lord Donnor, lord Beron i lord Rodwell, jednooki lord Jonnel, lord Barth, lord Brandon i lord Cregan, który walczył ze Smoczym Rycerzem.

W drzewie genealogicznym Starków Donnor i Rodwell nie są oznaczeni jako lordowie.

Taka mała nieścisłość w ŚLiO, miasteczko Solanki raz jest zaznaczone na mapce w Dorzeczu, a raz w Dolinie. Z tego co się orientuje i pamiętam z sagi Solanki leżą w Dorzeczu. Po za tym, gdy fałszywy Sandor zaatakował i spalił Solanki, Dolina została by wplątana w działania zbrojne i musiałaby jakoś zareagować na taki atak.

Druga rzecz, która nie daje mi spokoju to informacje o wojsku Tywina w eliminacji Tarbecków i Reynów.

Czytając ten fragment:

"Tywin Lannister zwołał chorągwie. Nie pytał pana ojca o pozwolenie, ani nawet nie poinformował go o swych zamiarach; po prostu wyruszył do boju, prowadząc pięciuset rycerzy i trzy tysiące zbrojnych oraz kuszników."

Czytając to co myślicie?
1)Trzy tysiące odnosi się razem do zbrojnych i kuszników?? (3 tyś)
2)Trzy tysiące zbrojnych i trzy tysiące kuszników? (6 tyś)
3)Trzy tysiące zbrojnych i niewiadoma ilość kuszników? ( 3 tyś i x kuszników)

Dalej jest napisane tak: " Czerwony Lew przybył akurat na czas, by zobaczyć płomienie. Prowadził ze sobą dwa tysiące ludzi - wszystkich, których zdołał zebrać w tak krótkim czasie. Większość relacji zgodnie podaje, że Tywin Lannister miał trzy raz więcej zbrojnych, choć niektórzy zapewniają, że jego przewaga była nawet pięciokrotna.

Biorę wartość, która podana jest w większości relacji.

Siły Reyne'a 2 tyś.
3 x 2 tyś = 6 tyś więc pasowałoby mi, że Tywin miał ze sobą 3 tysiące zbrojnych i 3 tysiące kuszników, lub że po spaleniu Tarbecków, jakieś kolejne siły z zachodu dołączyły pod jego chorągwie, ale o tym nie ma żadnej wzmianki.

Trzy tysiące to będą zbrojni + kusznicy.
Wersja ze "Świata" jest skróconą pierwotną wersją, którą GRRM wrzucił na swój blog, link do niej jest w wątku Recenzja. Wynika z niej, że Tywin dostał posiłki.

The Red Lion arrived in time to see the flames, we are told. Two thousand men rode with him, all he had been able to gather in the short time available to him. Only one in ten was a knight. Given time, Lord Roger could have assembled a much larger host, for House Reyne had many friends in the west, and his own repute as a warrior would surely have drawn many freeriders, hedge knights, and sellswords to his side. In his haste to respond to his sister’s peril, however, his lordship had set forth with less than a quarter of his full strength, and driven them hard over long leagues, only to arrive at Tarbeck Hall hungry, exhausted, and too late.

Tywin Lannister had three times his strength, most accounts agree; some insist the Lannisters outnumbered the Reynes five to one. A more prudent commander would surely have fallen back rather than face such odds, but the Red Lion of Castamere had never been prudent. Hoping that surprise might carry the day, Roger Reyne commanded his trumpets to sound the attack, and charged headlong toward Ser Tywin’s camp.after the first shock the Lannisters recovered quickly, whereupon their numbers soon began to tell. Tywin Lannister himself led the counterattack.

hough not a mortal wound, the quarrel went deep enough to draw blood. The Red Lion rode on, swaying in the saddle,

The Lannister host, swollen to twice its original size by the arrival of the Lords Westerling, Banefort, Plumm, and Stackspear with their levies, arrived at Castamere three days later. Lord Reyne had sent forth ravens to his own friends, allies, and vassals, but few had turned up; the lesson of Tarbeck Hall had not been lost on them.

Bardzo dziękuje Nettles za rozszerzoną wersję, jednak na tyle co znam angielski, wynika z tego, że posiłki pojawiły się dopiero pod Castamere ( opisane są rody jakie się pojawiły, czego w polskiej wersji nie ma) , a bitwa z dwu tysięczną armią Lorda Rogera Reyne'a odbyła się zaraz po spaleniu Tarbeck Hall. Jeśli źle rozumiem to proszę o ponowne poprawienie, a winę zwalam na mój słaby angielski

Nie kopiowałam tego fragmentu z blogu, tylko z takiego skrótu, w którym wypisano to co zostało skreślone, ale jak spojrzałam na blog:
http://www.georgerrmartin.com/world-of- ... re-sample/
to skrót obejmuje to co jest ważne. Bitwa odbyła się pod Tarbeck Hall, a pod Castamere trzy dni później przybyła już powiększona armia Tywina, którą wcześniej zasiliły wojska Westerlingów itd. Przynajmniej ja tak odczytuję pogrubione zdanie.

Znalazłam coś takiego:

Wg drzewa genealogicznego Targaryenów Alyssa była jego matką wiki Alyssa
W wersji angielskiej nie ma błędu:

Jaehaerys came to the throne in 48 AC, in a time when the realm had been torn asunder by the ambitions of rebellious lords, the fury of the High Septon, and the cruelty of his uncle, Maegor I. Crowned at four-and-ten by the High Septon with his father's own crown, he began his reign under the regency of his mother, the Dowager Queen Alyssa, and the guidance of Lord Robar of House Baratheon, Lord Protector of the Realm and Hand of the King in those early years. Once in his majority, the king wed his sister Alysanne, and theirs was a fruitful marriage.

Kolejny błąd jest na str. 67 akapit pod obrazkiem, gdzie opisane jest pochodzenie ser Cristona Cole'a. W wersji polskiej: "syn Dondarrionów", w wersji angielskiej "Born in 82 AC, as the son of a steward in the service of the Dondarrions of Blackhaven".

Im głębiej w "Świat", tym więcej błędów i nieścisłości znajduję w "Księciu Łotrzyku" i "Księżniczce i Królowej". Tutaj początek opowiadania o Daemonie:

W roku 103 o.P. król Jaehaerys zmarł w łożu, gdy lady Alicent czytała mu fragmenty Historii nienaturalnej septona Bartha. Jego Miłość miał dziewięćdziesiąt sześć lat i panował nad Siedmioma Królestwami od chwili, gdy zasiadł na tronie w wieku lat czternastu.

Wg ŚLiO i wiki zmarł w wieku 69 lat wiki Stary Król

To ostatnie to błąd w polskim tłumaczeniu, po angielsku jest dobrze:

In the year 103 AC King Jaehaerys I Targaryen died in his bed as Lady Alicent was reading to him from Septon Barth’s Unnatural History. His Grace was nine-and-sixty years of age, and had reigned over the Seven Kingdoms since coming to the Iron Throne at the age of fourteen.

Udało mi się znaleźć trochę błędów i sprzeczności:

1. Liczba królów wysłanych na Mur przez Nymerię (s. 25)

Nie mniej niż sześciu pokonanych monarchów Nymeria i jej książę wysłali na Mur w złotych łańcuchach, aż wreszcie został tylko najpotężniejszy z wrogów: Yorick Yronwood…

Jeżeli pokonano już sześciu królów i został jeszcze jeden, to znaczy, że razem było siedmiu władców, podczas gdy wiemy, że Nymeria pokonała i wysłała na Mur sześciu królów, w tym wspomnianego Yoricka Yronwooda.

2. Numer króla Durrana, z którym walczyła Nymeria (s. 25)

[Nymeria] Przeżyła kilkanaście zamachów na swoje życie, stłumiła dwa bunty i odparła dwa najazdy króla burzy Durrana III oraz jeden króla Greydona z Reach.

Jak Durran z czasów Nymerii (ok. 700 lat przed Podbojem) mógł być dopiero trzecim tego imienia? Ostatni Durran wymieniony w rozdziale o Krainach Burzy, który żył kilka-kilkanaście pokoleń po przybyciu Andalów (czyli pewnie na długo przed Nymerią) miał numer XXIV (s. 226):

Na koniec obie strony po prostu się połączyły. Król Maldon IV wziął sobie za żonę andalską pannę, tak samo postąpił jego syn Durran XXIV (Durran Półkrwi).

3. Data zapowiedzi turnieju w Harrenhal

Na początku rozdziału o roku fałszywej wiosny mamy podane, że turniej w Harrenhal zapowiedziano pod koniec 280 r. (s. 124), podczas gdy pod koniec rozdziału o Aerysie II (s. 121) dowiadujemy się, że turniej ogłoszono po wydarzeniach z 281 r. (po śmierci Harlana Grandisona i przyjęciu Jaime'a do Gwardii Królewskiej), czyli zapowiedziano go w 281, a nie 280 r..

Jednakże w roku 281 o.P. stary rycerz Gwardii Królewskiej, ser Harlan Grandison, zmarł we śnie i niepewne porozumienie miedzy Aerysem II a jego namiestnikiem ostatecznie się załamało, ponieważ Jego Miłość postanowił zaoferować biały płaszcz najstarszemu synowi lorda Tywina. […]
Wkrótce potem lord Walter Whent ogłosił, że zamierza urządzić w swej siedzibie, Harrenhal, wielki turniej, by uczcić dzień imienia swej dziewiczej córki.

Oto co wiemy: turniej zapowiedział Walter Whent, lord Harrenhal, pod koniec roku 280 o.P., wkrótce po tym, jak odwiedził go młodszy brat, ser Oswell Whent, rycerz Gwardii Królewskiej.

4. Miejsce odbycia się turnieju Tywina

ŚLiO, s. 124:

[…]lord Whent oferował bowiem nagrody trzykrotnie wyższe od tych, które można było zdobyć na wielkim turnieju w Lannisporcie w roku 272 o.P., urządzonym przez lorda Tywina Lannistera dla uczczenia dziesiątej rocznicy panowania króla Aerysa II.

Turniej Tywina z okazji dziesięciolecia rządów Aerysa odbył się w Królewskiej Przystani, a nie w Lannisporcie.

ŚLiO, s. 116:

Przy okazji wielkiego turnieju rocznicowego w roku 272 o.P. - urządzonego dla uczczenia dziesiątej rocznicy wstąpienia Aerysa na Żelazny Tron - Joanna Lannister przywiozła z Casterly Rock swe sześcioletnie bliźnięta - Jaime'a i Cersei - by przedstawić je na dworze.

5. Opinia o wpływie Rhaegara na organizację turnieju w Harrenhal (s. 124)

Większość uważała, że Whent próbuje po prostu przelicytować byłego namiestnika i zademonstrować bogactwo oraz splendor swego rodu.

Nie mamy nawet strzępka dowodu na to, że „sekretny gospodarz” [turnieju w Harrenhal] w ogóle istniał, ale wówczas powszechnie tak uważano i owo przekonanie utrzymuje się do dzisiaj…

Wynikałoby z tego, że powszechna opinia nie jest opinią większości, co brzmi absurdalnie.

6. Data podporządkowania się Hightowerów królom Reach

W dodatku do UdW napisano, że Hightowerowie podporządkowali się królom Reach po przybyciu Andalów, podczas gdy ŚLiO podaje odwrotną kolejność tych wydarzeń.

UdW, Dodatek, Ród Hightowerów:

Chętnie przywitali Andalów, zamiast stawiać im opór, a potem ugięli kolan przed królami Reach i wyrzekli się korony, zachowując jednak starożytne przywileje.

ŚLiO, s. 215:

Hightowerowie nie stali się częścią Królestwa Reach wskutek wojny, lecz po długich negocjacjach i małżeństwie - Lymond Hightower pojął za żonę córkę króla Garlanda II Gardenera, oddając mu jednocześnie rękę swej córki. W ten sposób Hightowerowie stali się lennikami Wysogrodu, a ich ranga spadła z bogatych, lecz stosunkowo drobnych królów do największych lordów Reach. […]
Po nadejściu Andalów Hightowerowie byli wśród pierwszych, którzy milo ich przywitali.

7. Żelaźni Ludzie walczący z andalskimi królami przed przybyciem Andalów

ŚLiO, s. 180:

Qhored […] w wieku trzydziestu lat pokonał w bitwie lordów Tridentu, zmuszając rzecznego króla Bernarra II do ugięcia kolan i oddania trzech młodych synów jako zakładników. Trzy lata później […] zabił wszystkich trzech […]. Pogrążony w rozpaczy Bernarr ruszył na wojnę, by ich pomścić, ale król Qhored […] rozbił jego armię, a potem utopił go jako ofiarę dla swego boga, czym położył kres rodowi Justmanów i ściągnął na Dorzecze krwawą anarchię.

Justmanowie, w tym Bernarr II, co wynika z rozdziału o Dorzeczu, byli królami Rzek i Wzgórz po przybyciu Andalów do Westeros i podbiciu przez nich Dorzecza. Qhored Okrutny żył w czasach Pierwszych Ludzi na długo przed tymi wydarzeniami, dlatego nie mógł walczyć z andalskim królem.

To samo odnosi się do wyprawy króla Skały, Gerolda Wielkiego, na Żelazne Wyspy. Gerold panował (najprawdopodobniej dość długo) po przyjęciu Andalów na Zachodzie, co wynika z poniższego fragmentu ŚLiO (s. 196-197)

Andalowie późno dotarli do krain zachodu, na długo po tym, jak zdobyli Dolinę i obalili królestwa Pierwszych Ludzi w dorzeczu. […]
Tak oto Lannisterowie uczynili z wrogów lojalnych przyjaciół, aczkolwiek sami również zawierali związki małżeńskie z Andalami i z biegiem czasu andalska krew zdobyła w ich żyłach przewagę nad krwią Pierwszych Ludzi. […] Wzmocnieni tym zastrzykiem świeżej krwi królowie Skały jeszcze bardziej powiększyli obszar swojej dziedziny.[…]
Król Gerold Lannister, znany jako Gerold Wielki, pożeglował na Żelazne Wyspy i powrócił z setką zakładników, zapewniając, że powiesi jednego z nich za każdym razem, gdy żelaźni ludzie ośmielą się zaatakować jego brzegi.

Rozdział o Żelaznych Wyspach sytuuje jednak ekspedycję Gerolda w czasach Pierwszych Ludzi (s.181).

Ostatecznie żelaznych ludzi upokorzył jednak Gerold Lannister, król Skały. Gerold Wielki, jak do dziś zwą go na zachodzie, poprowadził swą flotę do śmiałego ataku na Żelazne Wyspy i wziął stu zakładników. Od tego czasu więził ich w Casterly Rock, wieszając jednego, kiedy tylko zaatakowano jego brzegi.

8. "Stary" egzemplarz dzieła Haerega

UdW, rozdz. 11, Asha I/ Córka Krakena:

Zajrzałem do Historii ludzi z żelaznego rodu Haerega. […].
— Musisz mi pożyczyć tę księgę, wujaszku.
[…]
— Możesz ją przeczytać tutaj. Jest stara i krucha.

ŚLiO s. 191:

Blisko końca wielkiego dzieła Haerega [Historii ludzi z żelaznego rodu] odnajdujemy opis lorda Quellona Greyjoya…

Jeżeli Historia ludzi z żelaznego rodu opisywała rządy lorda Quellona i nie był to jeszcze jej koniec, to znaczy, że musiała zostać opublikowana po śmierci Quellona, która miała miejsce w 283 r., czyli może ona mieć maksymalnie 17 lat, a prawdopodobnie kilka lat mniej. W świecie gdzie trzymano księgi i zwoje liczące po kilkadziesiąt, a nawet kilkaset lat (np. księgi w Czarnym Zamku) kilkunastoletnia księga raczej nie może być uważana za starą.


9. Wielki maester Alford

Na stronie 96 mamy podane, że w 153 r. wielkim maesterem był Alford:

Po narodzinach księcia Daerona w ostatnim dniu roku 153 o.P wielki maester Alford ostrzegł, że następny poród może ją [Naerys] zabić.

Tymczasem z innych rozdziałów ŚLiO wynika, że wielkim maesterem powinien być wtedy Munkun, który piastował ten urząd zarówno przed tą datą (był jednym z regentów w czasie małoletniości Aegona III w latach 131-136), jak i po niej (był wielkim maesterem w czasie śmierci Baelora Błogosławionego w 171 r. - "Wielki maester Munkun uczynił, co tylko leżało w jego mocy, by uzdrowić króla." - s. 93)



Osobną kwestią są błędy w tłumaczeniu i literówki:

1. "Następca" Royce'a II Boltona (s. 137)

Król Royce Bolton, Drugi Tego Imienia, ponoć zdobył i spalił samo Winterfell; jego imiennik i następca, Royce IV (zapamiętany przez historię jako Royce Czerwonoręki, z uwagi na jego zwyczaj wsadzania ręki do brzucha pojmanych wrogów i wyrywania ich wnętrzności golą dłonią) trzy stulecia później dokonał tego samego.

Royce IV nie był następcą, tylko potomkiem (descendant) Royce'a II

King Royce Bolton, Second of His Name, is said to have taken and burned Winterfell itself; his namesake and descendant Royce IV (remembered by history as Royce Redarm, for his habit of plunging his arm into the bellies of captive foes to pull out their entrails with his bare hand) did the same three centuries later.

2. Zamieszanie po śmierci Aenysa (s. 57)

Śmierć królowej wdowy Visenyi w roku 44 o.P. była pamiętnym wydarzeniem […] Podczas zamieszania, które nastąpiło po śmierci Aenysa, wdowa po nim, królowa Alyssa, wymknęła się ze Smoczej Skały razem z dziećmi, zabierając Mroczną Siostrę, miecz z valyriańskiej stali należący do Visenyi.

Chodzi oczywiście o zamieszanie po śmierci Visenyi, nie Aenysa.

The death of the Dowager Queen Visenya in 44 AC was a notable event […] In the confusion after her death, Aenys's widow, Queen Alyssa, slipped away from Dragonstone with her children, as well as with Dark Sister, Visenya's Valyrian steel sword.

3. Shaena, nie Rhaena (s. 115)

Gdy powrócił w ojczyste strony, by wziąć udział w pogrzebie ojca i zaprowadzić ład w krainach zachodu, król Aerys postanowił mu towarzyszyć. Choć Jego Miłość zostawił w stolicy Rhaellę (królowa spodziewała się dziecka, które miało się okazać martwo urodzoną księżniczką Rhaeną), zabrał ze sobą ośmioletniego syna Rhaegara, księcia Smoczej Skały, i więcej niż połowę dworu.

Martwo urodzona księżniczka miała na imię Shaena, nie Rhaena.

When he returned to the west to attend his father's funeral and set the westerlands in order, King Aerys decided to accompany him. Though His Grace left the queen behind in King's Landing (Her Grace was pregnant with the child who proved to be the stillborn Princess Shaena), he took their eight-year-old son Rhaegar, Prince of Dragonstone, and more than half the court.

4. Zaręczyny Viserry Targaryen z lordem Manderlym (s. 64)

Viserrę wydano za lorda Manderly'ego z Białego Portu, ale wkrótce potem zginęła w nieszczęśliwym wypadku.

Viserra została jedynie zaręczona (betrothed) z lordem Manderlym, a nie wydana za niego (czyli nie wzięła z nim ślubu).

Viserra was betrothed to Lord Manderly of White Harbor only to die by mishap shortly afterward.

Drazenko takie posty mnie motywują, żeby grzebać w ŚLiO Dzięki Ci za to!

Myślę, że część nieścisłości wynika z maniery Yandela - celowego zabiegu George'a Martina, który przekazuje nam informacje jako maester. Vide sprawa Asshai poruszana przeze mnie: viewtopic.php?f=5&t=3611&p=140790#p140790
197 – Lomas Longstrider reports that, even in far Asshai-by-the-Shadow, there were merchants who asked him if it was true that the "Lion Lord" lived in a palace of solid gold and that crofters collected a wealth of gold simply by plowing their fields.
309 - Is there any truth to these grim fables brought back from the end of the earth by singers and sailors and dabblers in sorcery? Who can say? Lomas Longstrider never saw Asshai-by-the-Shadow.

1. Król wysłany na Mur jako jeden z sześciu: http://awoiaf.westeros.org/index.php/Yorick_V_Yronwood
W sumie sprawdziłam wersję angielską ŚLiO i idzie to tak:

No fewer than six conquered kings were sent to the Wall in golden fetters by Nymeria and her prince, until only the greatest of their foes remained: Yorick Yronwood... (i tu tytuły).

Ponadto Aemon w UdW mówił o sześciu królach wysłanych na Mur przez Nymerię (wspominając o własnym rejsie i wielkiej pompie zorganizowanej przez Jajo).

2. Z Durranami nadal się nie mogę połapać, chyba VI walczył z Nymerią: http://awoiaf.westeros.org/index.php/House_Durrandon

4. Mały offtop. Ciekawa sprawa, czytając o historycznych turniejach znalazłam datę pasowania Góry na rycerza przez księcia Rhaegara - według wiki Góra był pasowany w Harrenhal w 281 o.P. (i9: SoSpakeMartin)
http://awoiaf.westeros.org/index.php/Gregor_Clegane
http://awoiaf.westeros.org/index.php/History_of_tourneys_in_Westeros

9. w historic members jest przy Alfordzie - król Aegon IV http://awoiaf.westeros.org/index.php/Maesters#Grand_Maester
natomiast tu jest opisane Aegon III http://awoiaf.westeros.org/index.php/Alford

Pomyłki z maesterami się zdarzają vide Księżniczka i królowa czy Książę łotrzyk
viewtopic.php?f=35&t=3665&p=140482#p140482
wg opowiadania maester Mellos zakłada opatrunki, a maester Gerardys ze Smoczej Skały [który przybył z Rhaenyrą do KP] ucina dwa palce Viserysa. Wg ŚLiO str 72 to maester Orwyle amputował te palce [zastąpił Mellosa po jego śmierci]. Maegi szukała linku http://awoiaf.westeros.org/index.php/Gerardys

Inne nieścisłości: viewtopic.php?f=35&t=2906&p=140531#p140531

Trochę nieskładnie, ale żeby więcej podyskutować o Andalach, Pierwszych Ludziach, podbojach Żelaznych Ludzi itd. muszę znów przeczytać ŚLiO (mam nadzieję, że w niedalekiej przyszłości ).

edit - poprawiłam kwestię maestera Alfroda.